نگاهی به تاریخچه موزه اکتشاف،حفاری و تولید صنعت نفت درمسجد سلیمان

موزه های نفت

موزه های نفت

در مسجد سلیمان؛ شهر خاستگاه صنعت نفت ایران، در حال حاضر پنج نقطه برای تاسیس موزه های نفت در نظر گرفته شده است که عبارتند از: چاه شماه یک، چشمه های نفتی سی برنج، نیروگاه تمبی، کارخانه تقطیر و گوگرد سازی بی بیان، و کارخانه تقطیر نمره ۹٫

۱) موزه چاه شماره یک

تاریخچه بنا: اولین چاه نفت خاورمیانه
شروع حفاری درسوم بهمن( ۱۲۸۶)
خاتمه حفاری پنجم بهمن ماه (۱۲۸۷)
عمق چاه ۳۶۰ متر
میزان استخراج اولیه ۳۶۰۰۰ لیتر در روز

مشخصات بنا و زمین: ابعاد و مساحت زمین: ۳۶×۲۵ متر و مساحت آن، ۸۰۰ متر مربع می باشد، دارای ۲۰ متر مربع بنای نگهبانی و سرویس بهداشتی

نوع بهره برداری: به عنوان اولین چاه نفت خاورمیانه درحال حاضر به صورت موزه مورد بازدید قرار می گیرد

اشیای موجود: دیگ تولید بخار، محرک رفت و برگشت با نیروی بخار جهت تولید نفت خام، تلمبه رفت و برگشت با نیروی بخار، لوله های تاسیسات، کابل های مته حفاری چاه، ماسوره های چرخان

دسترسی به موزه: مسجد سلیمان- خیابان نفت ۲، جنب شهرداری و شورای شهر مسجد سلیمان.

تاسیسات جنبی و قابل توسعه: استقرار زمینی به مساحت ۲۵۰۰ متر مربع واقع در روبروی چاه شماره یک که جهت احداث دفتر موزه و سالن توجیه بازدیدکنندگان و پارکینگ در نظر گرفته شده است.

ثبت آثار ملی: مکان فعلی چاه شماره یک در فهرست آثار تاریخی ملی ثبت گردیده است. اصلی ترین عنصر نمایش این موزه که همان چاه دکل آن است در مکان فعلی قرار دارد. این مکان به عنوان موزه در بین مردم شهرت یافته است.

اهداف و ماموریت ها: شناساندن جایگاه تاریخی واقعی صنعت نفت ایران؛ معرفی نقش تاریخی شهر مسجد سلیمان در صنعت نفت ایران، به عنوان یکی از قدیمی ترین پایگاه استخراج نفت در جهان؛ -تبدیل شهر مسجد سلیمان به  یکی از قطب های گردشگری استان خوزستان؛ گردآوری، نگهداری، معرفی، پژوهش و آموزش نسبت به آثار و مستندات مربوط به اکتشاف و حفاری نفت درشهر مسجد سلیمان از طریق واقعیت های موزه ای.

موزه های نفت

۲) پالایشگاه بی بیان- کارخانه گوگردسازی (LOCAL DISTILLATION UNIT)

تاریخچه بنا: پالایشگاه بی بیان که به اختصار LDU نیز خوانده می شود در سال ۱۹۳۲ میلادی تاسیس شد. پالایشگاه بی بیان تا تاریخ ۲۰/۹/۱۳۵۲ مورد بهره برداری قرار می گرفت و از آن تاریخ به بعد به علت عدم احتیاج به فرآورده های آن از سرویس خارج شد.
بعد از جنگ تحمیلی و از کار افتادن پالایشگاه آبادان، علی رغم قدمت چندین ساله این واحد و خارج از سرویس قرار گرفتن قسمت های زیادی از آن، امکان استفاده و بهره برداری مجدد از آن با انجام تعمیرات لازم ممکن اعلام گردید و با تلاش متخصصین و کارگران ایرانی بار دیگر این واحد پالایشی موره بهره برداری قرار گرفت.
در تاریخ ۲۲/۱۱/۱۳۶۱ کارخانه مزبور مجددا افتتاح گردید و اولین محموله آن به جبهه های جنگ ارسال شد. محصولات این پالایشگاه شامل گازوئیل نفت کوره، بنزین و نفت سفید است. ظرفیت این کارخانه بین ۵۰۰ تا۵۸۰ بشکه نفت خام در روز برآورده شده است.

گازوئیل و نفت کوره مورد مصرف محلی قرار می گرفت ولی محصول بنزین به علت پایین بودن کیفیت و درجه مرغوبیت و همچنین نفت سفید آن به سبب عدم وجود مخازن ذخیره کافی قابل استفاده نبوده و در چاه شماره ۲۹۸ مسجدسلیمان تزریق می شد. این پالایشگاه حدود ۳۰ هزار لیتر گازوئیل و ۲۵ هزار لیتر بنزین نامرغوب و ۲۵ هزار لیتر نفت کوره تولید می کرد. این کارخانه مجددا از تاریخ ۲۵/۲/۱۳۷۱ تا کنون به علت اشکال در سیستم فرآورش تعطیل شده است.

مشخصات بنا و زمین: این پالایشگاه دارای ۶ هکتار مساحت می­ باشد و دارای ساختمان های اداری و صنعتی است.

نوع بهره برداری: این بنا به عنوان اولین پالایشگاه نفت مقرر است به عنوان موزه مورد بهره برداری و استفاده عموم قرار گیرد.

اشیای موجود: کارخانه گوگردسازی شماره یک و دو.

تاریخچه: در مسجد سلیمان دو کارخانه گوگردسازی وجود دارد که در گذشته به وسیله آن گازهای همراه نفت تصفیه و قابل استفاده برای خانه ها، کارخانه ها و بیمارستان ها گردیده است. همچنین به وسیله آن گوگرد مورد نیاز برای عملیات پالایشگاه نیز تهیه شده است.
این کارخانه که در سال ۱۹۳۸ میلادی توسط مهندسان آلمانی بنا شد و کلیه وسایل آن از آلمان خریداری و از سال ۱۹۳۹ بهره برداری از آن آغاز گردید. محصول روزانه در آن هنگام ۳ تن گوگرد بوده است.
گوگرد مورد نیاز برای پالایشگاه آبادان و کرمانشاه نیز در این کارخانه تهیه می­ شد.
این تاسیسات اولین کارخانجات گوگرد در خاورمیانه است.
به طور متوسط روزانه مقدار ۲۵ تن گوگرد تولیدی از این دو کارخانه به پالایشگاه آبادان و کرمانشاه ارسال شد. مصرف اصلی گوگرد در پالایشگاه، تولید اسیدهای گوگردی برای شستشوی دستگاه های بعضی از انواع فرآورده های نفتی است.

کارخانه شماره دو گوگردسازی: این کارخانه از آمریکا خریداری شده و ساختمان و نصب دستگه های آن در سال ۱۹۴۲ میلادی توسط مهندسان انگلیسی آغاز و در سال ۱۹۴۴ میلادی بهره برداری از آن شروع شد.
ظرفیت این کارخانه در ابتدای کار روزانه ۲۰ تن گوگرد بوده است ولی بعدا به ۲۵ تن افزایش یافته و به طور متوسط روزانه ۲۲ تن گوگرد تولید می کرد و پس مدتی نوعی گوگرد برای صادرات تهیه می کرد.
گوگرد تولید شده در ناحیه بی بیان، ابتدا به وسیله نقاله های هوایی به ایستگاه راه آهن شرکت نفت واقع در نزدیکی کارخانه برق تمبی حمل و از آنجا به وسیله قطار به درخزینه انتقال داده می شد، سپس با کشتی های کوچک به آبادان و سایر نقاط حمل می شد.
کارخانه گوگرد سازی مسجد سلیمان در سال ۱۳۵۳ با راه افتادن و بهره برداری از کارخانه گوگرد مجتمع پتروشیمی بندر امام خمینی تعطیل شد.

دسترسی به موزه: شهر مسجد سلیمان- ۴ کیلومتری بیرون از شهر مسجدسلیمان- محل بی بیان

تاسیسات جنبی و قابل توسعه: احداث موزه اصلی مسجد سلیمان در سایت پالایشگاه بی بیان با مساحت ۳۲۵۰ متر مربع که برای نگهداری اشیا و اسناد در نظر گرفته شده است.
در این موزه برای نمایش اشیا از دو فضای بسته و باز استفاده خواهد شد. اشیای کوچک و ریز در فضای مخزن اصلی موزه و اشیای سنگین به دلیل مشکل حمل آن، در فضای باز محوطه و طبقه همکف نگهداری خواهند شد.

محدوده موضوع نفت مسجد سلیمان: در این بخش از موزه مفاهیم زیر قابل ارائه خواهد بود: تاریخ ساخت این پالایشگاه، ضرورت احداث پالایشگاه نفت مسجدسلیمان و کاربرد آن، فرآیند پالایش نفت
پالایشگاه نفت مسجد سلیمان در دوران دفاع مقدس، معرفی اشخاص و شخصیت های مرتبط به این مکان.

کارخانه گوگردسازی: پیشینه گوگردسازی در ایران و جهان، تاریخ ساخت کارخانه گوگردسازی در مسجد سلیمان، رابطه کارخانه گوگرد سازی مسجدسلیمان.

موزه های نفت

۳- چشمه های نفت سی برنج

تاریخچه: واژه نفت: به نظر می رسد کلمه نفت ریشه اوستایی دارد، چراکه در زبان اوستایی کلمه پنتا به معنی روغن معدنی است. این کلمه بعدا توسط عرب زبانان به صورت نفت مورد استفاده قرار گرفته است.

نفت مایع بی رنگ، فرار و قابل اشتعال، مخلوطی است از هیدروکربورها که از تقطیر تدریجی نفت خام، چوب و قطران زغال به دست می آید و به عنوان حلال اجسام آلی به کار می رود. برای ساختن واکس و صابون استعمال می شود. مایعی است که برای تمیز کردن و لکه گیری به کارمی رود.

در زبان های فرانسه و انگلیسی، نفت را پترول petrol و پترولیوم petroelum می خوانند که از ترکیب دو کلمه لاتین petros به معنی سنگ و oleum به معنی روغن به دست آمده است. نفت به مقادیر مختلف و به اشکال مختلف گاز، مایع و جامد در داخل طبقات زمین وجود دارد.
نحوه پیدایش نفت: تشکیل نفت از موادآلی بر اساس این فرضیه که در اثر تجزیه بدن حیوانات در مجاورت آب و دور از هوا می دانند. زیرا در این شرایط قسمت اعظم مواد از ته و گوگردی تخریب و مواد چرب باقی مانده در اثر آب هیدرولیز می گردد. آمیدهای چرب حاصله تحت اثر فشار و درجه حرارت با از دست دادن عوامل اسیدی تولید هیدروکربورهایی با یک اتم کربن کمتر می نماید.

موزه های نفت

تاریخ استفاده از نفت: نفت از چند هزار پیش از میلاد کاربردهای گوناگونی داشته است. مصری ها آن را برای مومیایی کردن مردگان و فنیقی ها برای بتونه کردن کشتی های خود به کار می بردند. بیزانس ها از قرن هفتم به بعد از روغن سنگ به عنوان اسلحه استفاده می کردند و هنگام نزدیک شدن کشتی های جنگی دشمن به شهرهای ساحلی آنها مقداری نفت را روی آب ها ریخته و با آتش زدن آن ناوگان دشمن را دچار حریق می ساختند.
استفاده از نفت در ایران: به کارگیری و استفاده از نفت و مواد نفتی از دیرباز به برکت وجود فراوان چشمه های جوشان و طبیعی نفت در ایران نیز متدوال بوده است. از نفت برای درمان و شفای بیماری های گوناگون به ویژه شکستگی های استخوان به عنوان دارویی موثر استفاده می کردند. اعراب استفاده از مواد نفتی را در جنگ از ایرانیان آموختند. ایرانیان از روی تپه ها قیرهای فروزان به سمت یونانیان پرتاب می کردند و معلوم است که تپه های آلوده به نفت بوده و گرنه هنگام پرتاب سریع خاموش می شده است.
استفاده از قیر در ساخت بناها در تمدن بابل نیز بسیار معمول بوده است. ایرانیان در ساخت راه ها از قیر بهره می گرفتند که از آن جمله می توان به ساخت قسمت هایی از راه شاهی در قرن پنجم پیش میلاد به دستور داریوش از شوش به ساردیس در حوالی ازمیز ترکیه اشاره کرد.

موزه های نفت

این راه به طول ۲۷۰۰ کیلومتر مهم ترین وسیله ارتباطی بین شهرهای بزرگ در آن روزگار بوده است که از شوش تا تخت جمشید نیز ادامه یافت که می توان آن را اولین جاده قیراندود شده جهان برشمرد. استفاده از قیر برای درمان دردهای عضلانی، روماتیسمی، زخم ها و شکستگی ها کاربرد داشته است.

معرفی چشمه های سی برنج: در زمان حفر چاه شماره یک و نیز بعد از اکتشاف نفت وضعیت چشمه های سی برنج و نحوه بهره برداری از آنها و همزمان با آن مورد تامل است. روزانه حدود ۵ بشکه نفت جوشان از چشمه های سی برنج در شهر مسجدسلیمان جمع آوری می شود.

این چشمه ها یکی از قدیمی ترین چشمه های نفتی در منطقه است که همچنان فعال است. سی برنج در شمار ۵ منطقه آلوده به نفت و گاز در مسجد سلیمان محسوب می شود. با تمهیدات به کارگرفته شده همه روزه با استفاده از تانکرمخصوص نفت چشمه سی برنج جمع آوری می شود و تلاش می شود تا عوارض زیست محیطی اطراف آن به حداقل ممکن برسد.

موزه های نفت

معرفی محدوده موضع موزه چشمه های نفت سی برنج: همان طور که قبلا اشاره شد موزه نفت سی برنج به دلیل نزدیکی خود با چاه شماره یک خاورمیانه و تاثیری که در کشف این منطقه نفتی برای ورود نفت ایران به دنیای صنعتی داشته است. دارای اهمیت بسیار است. اما سی برنج شهرت خود را دارد. این چشمه نماینده ای از چشمه های بی شمار نفت و قیر این مرز و بوم است که گاه داستان های بسیاری را دردل خود جای دارد.

رسالت موضوعی موزه ای چشمه های سی برنج محدود به حدود زیر است: نحوه پیدایش نفت، کابرد نفت در دنیای باستان و در اعصار مختلف، نحوه به کارگیری نفت در جوامع پیشین، انواع چشمه های نفت، چشمه های نفت و اساطیر، سادات قیر و چشمه های نفت، چشمه های سی برنج و دارسی، چشم های نفت سی برنج و چاه شماره یک، چشمه های سی برنج و حفاظت از محیط زیست، چشمه های نفت برای آیندگان.

موقعیت جغرافیایی موزه چشمه های سی برنج: چشمه های سی برنج در کنار پانسیون خیام قرار دارد و از محلاتی است که قبلا دور آن را حصار کشیده اند این محله دارای مدرسه ابتدایی و دبیرستان است. اداره امار شهرستان سالن تربیت بدنی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و اداره دارایی در این محله قرار دارند.

نکته: محوطه سی برنج به دلیل گازهای متصاعده در هوا و هم به دلیل نشت نفت و قیر و گاز از دل زمین نمی تواند یک مخزن ایمن را عنوان موزه در خود جای دهد لذا اشیای و مستندات مربوط به این موزه بایستی در موزه اصلی و مرکزی مسجدسلیمان (باغ موزه) نگهداری شود.

 اهداف و ماموریت های موزه چشمه های نفتی سی برنج: گردآوری، نگهداری و پژوهش نسبت به چشمه های نفت سی برنج و نمایش و نیز معرفی نتایج به دست آمده با جذب مخاطبین محلی، ملی و بین المللی جلوگیری از آسیب و نابودی و خروج مستندات مربوط به چشمه های نفت سی برنج جذب گردشگری محلی، ملی و بین المللی جهت بازدید از این منطقه آموزش کارکرد فرآیند انتقال نفت و تولید انرژی.

تغییر کاربردی این منطقه به منظور حفظ ارزش های تاریخی و نیاز کاستن از اثرات سو زیست محیطی که متوجه این منطقه و ساکنین اطراف آن است.

موزه های نفت

۴- موزه کارخانه برق تمبی

تاریخچه: محله تمبی که در آن تاسیسات صنعت نفت از زمان حضور انگلیسی ها باقی مانده است، به خاطر شباهت این منطقه به روستای تمبی و یا به علت نزدیکی و مجاورت این محل به رودخانه تمبی به این نام معروف شده است.

باتوجه به حفاری چاه شماره یک در ۵ خردادماه ۱۲۸۷ (۱۹۰۸ میلادی) و دومین چاه که ۱۰ روز بعد به نفت رسید، انبوه نفت استخراجی ضرورت انتقال و اندیشیدن به انرژی انتقال دهنده این ماده را فراهم می کرد.
احداث خط لوله ای که برای انتقال آن به خلیج فارس نیاز به پمپ داشت و نیرویی که پمپ را به  حرکت در آورد این تلمبه خانه درمنطقه موسوم به تمبی در  جنوب مسجد سلیمان احداث شد. احداث تلمبه خانه تمبی که در متفاوت از دیگر تلمبه خانه ها بود نیاز به نیروی محرکه ای ویژه داشت. این تلمبه خانه ها دونوع ممحصول ۱٫ نفت خام ۲٫ نفت کوره را پمپاژ می کردند.
در سال ۱۲۸۷ شمسی برابر با ۱۹۰۸ میلادی برای پمپاژ نفت از مسجد سلیمان به سوی پالایشگاه آبادان در دست ساخت نیروگاه و تلمبه خانه ای در تمبی ایجاد گردید همچنین برای تامین روشنایی ساختمان ها و گذرگاه های این ناحیه صنعتی یک نیروگاه بخاری هم در تمبی و هم در پالایشگاه احداث شد. سال رسمی آغاز به کار برق تمبی ۱۳۳۴ شمسی برابر با ۱۹۵۵ میلادی است.

موزه های نفت

بین سال های ۱۲۹۷ شمسی برابر با ۱۹۱۸ میلادی تا ۱۳۰۱ شمسی برابر با ۱۹۲۲ میلادی ظرفیت کارخانه برق تمبی توسعه داده شد و ۴ دستگاه توربین ملود برق با ظرفیتی معدل ۹۰۰۰ کیلووات نصب شددر سال ۱۹۵۰ شمسی برابر با ۱۳۲۹ میلادی به علت افزایش مصرف برق دو دستگاه توربین گازی نیز آغاز به کار کرد و ظرفیت تولید این دستگاه ها برابر با ۴۰۰۰ کیلووات برق بوده که بعد از سال ۱۳۳۴ شمسی برابر با ۱۹۵۴ میلادی مورد بره برداری قرار گرفت. در سال های بعد استفاده از مولدهای برق تمبی به تدریج کاهش یافته ودر سال ۱۹۶۷ به علت اتصال به شبکه برق سراسری استفاده از آن دو دستگاه از سرویس خارج شد در سال ۱۳۵ نیروی برق سد دز به شبکه برق مسجد سلیمان اتصال یافت و در سال ۱۳۴۷ شمسی برابر با ۱۹۶۸ میلادی به علت کاهش صدور نفت خام از سرویس خارج شده است.
کارکنان شرکت ملینفت منطقه مسجدسلیمان توانستند مدت بیش از ۲۵ سال با تلاش شبانه روزی خود این کارخانه ۱ در مدار تولید برق نگهدارند. دستگاه های این نیروگاه در سال ۱۳۲۷ شمسی توسط شرکت براون باوری سوئیس ساخته شد و تا سال ۱۳۲۹ محل آنها به کشور ایران و سپس به مسجدسلیمان ادامه داشت. از سال ۱۳۲۹ کار احداث ساختمان این نیروگاه آغاز و در سال ۱۳۳۳ پایان یافت و در سال ۱۳۳۴ نیروگاه برق تمبی رسما آغاز به کار کرد.

مساحت بنا و زمین موزه: مساحت زمین موزه برق تمبی ۸۵۲۰  متر مربع، مساحت بنا حدود ۲۱۵۰ متر مربع،
مساحت پارک موزه جنبی موزه برق تمبی ۳۴۰۰۰ متر مربع که در حاشیه رودخانه تمبی قرار دارد و دارای موقعیت تفریحی و گردشگری مناسبی به موازات فضای موزه ای برق تمبی است.

موقعیت جغرافیایی موزه تمبی: نیروگاه برق تمبی در جنوب مسجدسلیمان و در کنار روستای تمبی و رودخانه تمبی قرار دارد.

موضوع موزه برق تمبی از منظر دانش و تکنولوژی: بررسی و معرفی نوع مهندسی، فن آوری و دانش روز انتقال نفت از مسجدسلیمان در همان زمان به طور کلی بحث تولید برق، پمپ آب، پمپ نفت مد نظر است.

مفاهیم اصلی موزه تمبی: مفاهیم اصلی موزه تمبی عبارتند از فرآیند تولید برق – فرآیند انتقال نفت- فرآیند نیروی انتقال که شامل نیروگاه برق، تلمبه خانه، فرآیند لوله گذاری برای انتقال می شوند.

اشیای موزه ای برق تمبی: ساختمان قدیمی نیروگاه، ژنراتورهای برق قدیمی، پست های برق، توربین های گازی، پست گاز، بویلرهای تولید بخار، دکل های انتقال برق، اتاق کنترل نیروگاه، سایر اشیای قدیمی موجود. اشیای تلمبه خانه نفت به آبادان، تلمبه خانه آب

اهداف و ماموریت های موزه برق تمبی: چشم انداز: معرفی و نمایش نقش تاریخی و سیاسی نیروگاه، تلمبه خانه نفت و دیگر عناصر موثر منطقه تمبی به عنوان قطب اولیه تولید برق و انتقال نفت در ایران و خاورمیانه، گردآوری، نگهداری و پژوهش نسبت به آثار و مستندات مربوط به انتقال و پمپاژ نفت و تولید انرژی در منطقه تمبی و نمایش آنها و جذب مخاطبین محلی، ملی و بین المللی، جلوگیری از آسیب، نابودی و خروج مستندات و تاسیسات تاریخی و اصیل متعلق و مربوط به فرایند تولید انرژی، فرآیند انتقال، پمپاژ نفت و سایر دستگاه ها درمنطقه تمبی، بازاریابی و جذب گردشگران محلی، ملی، بین المللی جهت بازدید از این منطقه.

موزه های نفت

۵- موزه کارخانه تقطیر مسجد سلیمان

تاریخچه بنا: در جنوب شرقی مرکز شهر مسجد سلیمان در محله صنعتی بزرگی به نام ناحیه بی بیان واقع شده که کارخانه های تقطیر و دستگاه های دیگر بهره داری در آنجا قرار گرفته است. این مجموعه در سال ۱۳۱۶ عملا با پایان یافتن واحدهای A,B,C شروع به کارکرده است.

– ظرفیت واحدهای A,B روزانه ۲۳٫۴۰۰ بشکه و واحد C به ظرفیت ۳۸۰۰۰ بشکه در روز قادر به تصفیه نفت خام به بنزین و نفت سفید بوده است. – اصولا کارخانه تقطیر، محلی که در مسجد سلیمان و آغاجاری کارگذاشته شده نوع ساده ای از یک پالایشگاه است. – در سال ۱۳۴۷ یکی ازاین دستگاه هاتقطیر منحصرا برای شرکت ملی نفت و دیگری برای شرکت های عامل کارمی کردند. – در سال ۱۹۶۲ مسجد سلیمان درحدود یک میلیون مترمکعب ازنفت کوره مورد نیاز کشور را تامین می کرد. – کارخانه مذکور در سال ۱۳۵۶ از چرخه خدمت دهی صنعتی خارج شده اما تمامی تاسیسات آن پابرجاست. پس از بسته شدن کارخانه تقطیر ارسال فرآورده های سبک و سنگین ازمسجد سلیمان متوقف و کلیه ظرفیت  خطوط لوله به انتقال نفت خام اختصاص یافت.

مشخصات بنا و زمین: ابعاد و مساحت زمین: ۴۰٫۰۰۰ متر مربع که معروف به سایت ۴ هکتاری است که شامل کل محوطه کارخانه و واحدهای تقطیر و واحد خنک کننده می باشد.

موزه های نفت

 

نوع بهره برداری: این کارخانه در حال  حاضر تعطیل و در طرح موزه های نفت قرار دارد و مقرر است بر اساس طرح مشاور به عنوان قدیمی ترین پالایشگاه مورد استفاده موزه ای قرار گیرد.

اشیای موجود:

– واحدهای A,B,C تقطیر و دفاتر مربوط، – واحد خنک کننده A,B، – اشیای موزه ای و قطعات قدیمی کارخانه

– دودکش های کوره A,B,C، – برج های تقطیر A,B,C- تلبمه خانه و کلیدخانه A,B,C

دسترسی به موزه: شهر مسجد سلیمان- منطقه صنعتی و پالایشگاه بی بیان- سایت چهارهکتاری

تاسیسات جنبی و قابل توسعه: باتوجه به اینکه مکان فعلی (کارخانه تقطیر) کاربردی ندارد و محوطه وسیع ۴ هکتاری آن برابر طرح مشاور راحت تر قابل تبدیل به یک موزه است. علاوه بر آن دارای فضای وسیع و سرسبز متمایز بوده و قابلیت های فضای باز موزه ای را برای موزه در بردارد.

ثبت آثار ملی: این منطقه فاقد تاریخ ثبت شده مستقل است و نیاز دارد ثبت تاریخ شفاهی شود.

اهداف و ماموریت ها: موزه کارخانه تقطیر در نوع خود مجموعه ای از اولین های صنعت نفت را در خود جای داده است و از زاویه مشترکی بین صنعت نفت و برق مشترک است و برای اهداف موزه ای محیط مناسبی را داراست.
ثبت فرآیند تقطیر و کاربرد آن در این موزه از مفاهیم اولیه صنعت نفت است؛ معرفی و نمایش تاریخی کارخانه تقطر به عنوان قطب اولیه انتقال نفت در ایران و خاورمیانه از طریق جذب گردشگر؛ گردآوری، نگهداری و پژوهش نسبت به آثار و مستندات مربوط به فرآیند تقطیر و کاربردهای آن و نمایش و معرفی؛ جلوگیری از آسیب، نابودی و خروج مستندات اصیل متعلق به فرآیند انتقال و تلمبه کردن نفت؛ آموزش کارکرد و فرآیند انتقال نفت به مخاطبان در محوطه موزه.